غزل عاشورا : از تو کم می دانم و از زخم هایت بی شمار

حرف هایت را اگر ...

دل به گلبانگ پیامت می سپردم خوب بود

حرف های روشنت را می شمردم خوب بود

می رسد بر گوش من فریاد هل من ناصرت

دل به فریاد غیورت می سپردم خوب بود

جای آن که تیغ غم بر سر زنم در روضه ات

دست های بیعتت را می فشردم خوب بود

گر به جای گریه ی خالی، به دست معرفت

گردِ بدعت را ز دینت می سِتردم خوب بود

گریه بر زخم تنت خوبست، اما گر شبی

از غم تحریفِ نامت می فسردم خوب بود

از تو کم می دانم و از زخم هایت بی شمار

حرف هایت را اگر من می شمردم خوب بود